Hennie de Boer
Hennie’s uitvaart vond plaats op 1 augustus in haar atelier.
Joop Wolff schreef daarvoor een stukje dat door Sannie Oppelaar werd voorgelezen:
Hennie is dood.
Wat een treurige lijdensweg heeft ze moeten gaan.
Regelmatig hoorden we hoe boos Hennie was op de dokters die telkens weer een ander idee hadden over wat er aan de hand kon zijn. Ideeën die uiteindelijk niets brachten voor haar klachten.
Ik heb wel eens gedacht dat Hennie ook geen makkelijke patiënt was, maar het gelijk dat ze uiteindelijk heeft gekregen kwam veel te laat; zo laat dat er geen genezing meer mogelijk was.
Treurig.
Ik leerde Hennie kennen toen ze, iets langer dan tien jaar geleden, deelnemer werd aan Open Ateliers Haren.
Een pittige no-nonsense tante, die al snel onze voorzitter werd en altijd een unieke eigenheid uitstraalde. Om Hennie kon je niet heen. En je wilde ook niet om haar heen, omdat haar stevigheid van een vriendelijke aandachtige, geïnteresseerde aard was, die verwelkomde en uitnodigde.
Samen brachten we na een lastige overgangsfase, weer meer eenheid en verband in onze club kunstenaars en die werd steeds meer tot een goed samenwerkend geheel.
Hennie’s atelier was deze fabriekshal, waar ze serieus werd genomen door alle mannen die er hun zware werk verrichten. Hier kon ze gebruik maken van de zware machines om haar maritieme kunst te creëren en realiseren en was ze kerel tussen de kerels.
Haar werk is zeer gevarieerd, maar altijd maritiem geïnspireerd: maritimisme noemde ze het.
De bronnen daarvan lagen in haar varende leven; nog dit jaar zette ze als sleepbootkapitein eigenhandig de romp en het dek van het schip in de verf. De aanhoudende pijnen die ze daarbij ervoer weet ze aan die ongewone inspanning, tot daarna de meer logische verklaring in beeld kwam.
Begin deze maand waren we nog bij Hennie en werden we getroffen door hoe bewonderenswaardig sterk, helder, reëel en doelgericht ze haar einde in de ogen keek. Ook dat heeft ze naar haar hand gezet, vormgegeven, geleefd. Haar laatste kunstwerk.
We hebben, om in scheepstermen te blijven, een vrouw met kloten verloren.
Hennie’s laatste kunstproject
Hennie volgde verschillende vakopleidingen in toegepaste kunst, de keramische industrie en bij de Kunstacademie voor Beeldende Kunst in Leeuwarden.
Vanaf eind jaren zeventig exposeerde zij vooral in Friesland, maar haar werk is ook ver over de landsgrenzen gereisd.
Naast haar professioneel kunstenaarschap werkte ze jaren als kapitein op het zeilschip Zeelandia. Ze nam tal van opstappers mee aan boord voor zwerftochten over de Wadden.
Deze jarenlange ervaring op het wad zie je terug in haar kunstwerken.
Op tal van buitenplekken in Friesland, maar ook daarbuiten, staan sculpturen van haar.
Bekendheid kreeg zij ook met het kunstwerk ‘Voorsteven’, dat sinds 2000 aan de haven van het Friese Langweer staat.
Binnenkort wordt haar werk ‘De roeiers’ geplaatst bij het strand van het Duitse Waddeneiland Föhr.
Verder komt haar grote kunstwerk ‘Reddingskapstok’ te staan in UMCG-locatie Scheemda, het Ommelander Ziekenhuis.
Naast haar grotere en kleinere ruimtelijke werk maakte ze ook tal van aquarellen, schilderijen en etsen van het Waddengebied.
Zie ook: www.henniedeboer.nl
Hennie de Boer
Mijn passie is de zee.
Alles wat ik maak heeft met de zee te maken.
Mijn werk wordt als het ware gevormd door de beweging van eb en vloed.
Storm en regen, water en zand.
Het ruikt naar staal en hout en smaakt zout.
Ik ben gefascineerd door het steeds veranderende landschap van het wad.
Stroom in slenken en geulen,
De vloeiende lijnen van de kust,
Een aankomende bui, de wind die in het zand tekent.
Ik vind de materialen op zandplaten en scheepswerven.
Noem mijn werk ‘maritimisme’.
Werk zowel vlak als ruimtelijk en gebruik diverse technieken.
Aan de ketting
Beschilderd leer met houten kralen en een gedicht over de zee
Lengte 3 meter
Ergens ver voorbij geluid, waar stilte dromen draagt, ben jij geboren en uit een spraak van iets wat nooit vergaat, je ziel kent oude talen, je ogen spreken maanlicht.
Je bent geen naam geen rol, geen lijst=je bent een leven. Evenwicht.
Je voeten raken aarde, maar hart beweegt door sterrenstof.
Je glimlach opent deuren in werelden nog niemand voor iedereen die zich klein voelt en breekbaar aanvoelt in de Storm.
Rotterdam
“Vrouw”
“De Urker oorring”
Hennie was in 2019 gastexposant bij:
Marion Kraus
Emmalaan 3
Haren
“Zee” is de passie van Hennie de Boer, en alles dat met de zee te maken heeft.
Zo heeft ze nu een beeldenreeks gemaakt van de zeven moedergodinnen, de zeven zusters, ook wel de Plejaden of het Zevengesternte genoemd.
Deze Plejaden zijn op prachtige oude jufferblokken geplaatst.
Deze zeven dochters van Atlas en Pleione zijn door Zeus als sterren aan de hemel geplaatst.
Zij helpen de zeelieden zich te oriënteren en beschermen ze tijdens hun vaart.
Hennie was in 2019 gastexposant bij Marion Kraus.
Saskia de Boer droeg tijdens deze dagen voor uit eigen werk.
